درحال بارگذاری ....
به انجمن تخصصی تخصصی زبان حال حضرت زینب با مادرش - پاسخ 1 خوش آمدید.شما در این انجمن میتوانید پاسخ سوالات خود را بیابید وارد یا عضو شوید
پنل کاربری
نام کاربري :

پسورد :

عضويت | فراموشي رمز عبور
قوانین نه قلم * حتما بخونید
kimya
آفلاین


ارسال‌ها :2
عضويت: 3 /9 /1395
محل زندگي:ایلام
سن:14
تشکر شده :3
پاسخ 1 :
غریبه
شـــده است نسبت به کسی حس مســئولیتت فوران کنـــد؟


که خودت را ملـــزم بدانی زیرکانه و گاهی یواشکی،باشش دانگ حواست


روی حرکاتش زوم باشی؟


اینکه بی حالی و مریضی اش دگرگونت کنـــد و حــال خوشش ســر
حالت بیاورد؟



حال فرض کن با همــــه ی این اوصاف احساســـاتی هم باشی


و در برابر ابراز احساسات بی وقفه اش دلت غش و ضعف برود و آب قنــد
لازم شوی!!!!



آن 23 نفــــر، 23 فرشــــته اند...


23 فرشــــته ی زمینی که از اول سال تحصیلی94 تقریبا هر روز دورم
می چرخند...



23 کودک پاک و معصـــوم که اعتراف می کنم در این مدت کوتاه کــــرور
کرور



محبت بی منت و بی غرض هدیه ام کرده اند...





خــــــدایا


قدرتی عطا کن که تآثیــــر بگذارم آنقــــــدر که باید


و تآثیـــــر بپذیــــرم آنقـــدر که باید...


آمیـــن یا رب العالمیـــن













پ.ن1 : خدایا عــارفه و شغل انبیا ؟!؟!؟!؟!؟!؟



پ.ن2 : خدایا بابت صــدور دستور صــلواتای زورکی و پی در پی به
طفل معصومــــا جدا معذرت!!
😶


پ.ن3 : خدایا واسه التماس دعـــاهای زیرگوشی هـــم روم سیاه!!!😖


پ.ن4 : خدایا کمکم کن عالم بی عمل نباشم!


پ.ن5 : خدایا میدونم شورش و درآوردم ولی به جون خودم
خودشون هی میخوان هر زنگ از



امام حسین بگم...من بی تقصیرم


بعدا نوشت : خــدایا میدونم به ازای همه ی ثانیه هایی که
وقتشــون با من میگذره مسئولم...



کاش پیشت شرمنــده نباشم...







جامانده...






خوش به حــــال آن هایی که خوب دویده انـــد...


آن هایی که با تمام وجــود حواسشـــان فقط و فقط به مقصـــد بود!


همان هایی که دوپیـنگــشــان تا میــانه هـــای راه


شوق ِ ولادتِ حسن ابن علی بودو


اندکی پس از آن


الغوث هـــا و باالحســــین های لیالی قــــدر...


می دانی؟...


دلــــم به اندازه ی تمــــــام مســــافرانِ جــــامانده از سفـــــر
شور میزند...



شورِ اینکــــه صلوات هاوعجل لولیک الفرج هایم از عُمق وجود
نبوده باشــــد!



شورِ اینکه غَیـــرسوءحـالنابه حُسـنِ حالک گفتن هایم بی
اثـــر بوده باشــد!!!



شورِ اینکه عید فطری برود و فطـــرتم آنگونه که باید رُفت و
رو نشــده باشد...






خدایــــا


اسئَــلُکَ اَن تُحـــییَ قَـــلبی














پ.ن1: وداع امسالمان هم مثل سالِ قبل با نوای آقــامیثم مطیعی
بود و روایتگری



حاج حسین یکتای عزیز...البته اینبار در جوار پسر علی ابن موسی
الرضا(ع)



پ.ن2: پیشنهادِ کتاب : "من زنده امِ"َ معصومه آباد(
خواندنی بود و چسبید)



پ.ن3: چند روز پیش در تلگرام غریبه ای طلبه و شاعر(حدس
میزنم هم سن و سال پدرم )



مسـئله ای را تذکر داد که چقدرخوب بود و چقدرخوب بود و چقدرخوب
بود...!



پ.ن4: دعـــا لازمم مثل همیشه شــدید...!


5
تیـــــر






سال هــــا پیش در جمعـــه ای گرم،


در اولین مــــاه تابستان


در سرزمینی سبــــز


به دخترکی بورکَلی*


اجـــازه دادی که باشـــد ، نفس بکشـــد...


آن دخترک اینک تفهیـــــم است


که دلیلی جـــز ستایشِ تو برای آمدنش نیست


مهربانــم


ستایش کردن به معنای واقعــی را به او بچشـــان...





________________________________________________





آیه ای که قَد دنیــــــــا دوسش دارم آیه ی 186 سوره بقره ست:


[ای پیامبر!] هر گاه بندگان من از تو در مــورد من سؤال کردند [بگو]
من بسیار نزدیکم،



هر گاه کسی مرا بخـــواند، اجابت می‌کنم؛


پس به نـــدای من پاســـــخ دهند و به من ایمــــان آورند تا راه راست
یابند.






________________________________________________





پ.ن1: بلاگفــــای.............پُست های قبلیـــم رو حذف کرده!


پ.ن2: تولدم مبارک (در پی نوشت 2 قرار گرفت چون فُــ حــ ش
به بلاگفا در الویت ذهنیم قرار داشت)



پ.ن3: بورکَلی صفتی بود که پدربزرگ عــــزیزتر از جان به من نسبت
میداد(روحش شاد)



+


آنکه می گیرد شِفــــا سمتِ طبیـــبش برنگشت


خوش به حــــالِ آنکه دردش سخت درمــــــان می شود!


یا
ارحم الراحمین...






همینطـــور یکهــــــو


وسطِ خریدِ عیــــــد،


فکرم اِشغــــال میزند!!!


برای پاگیزگیِ "دلـــــــم".......... اینبــــار جدی تر از
قبــــل(!)



تا قبل از نوروزِ باستانیمــــان؛


قطعا" باید فکری شود...


نمیشود که بگذارم همینطور تا 94 بمــــاند!


...


خُــــــــدایا


دلـــــــم شیشــــه ای شکســــــتنی ست...


پُر از لکه های ســـیاه


که جــز باران رحمتت شیشه شوی دیگری قـــادر به برق انداختنش نیست!!!


سپردمش به کَرَم ِ خودت...











پ.ن : روی "استغفرلله" به تعدادِ لازم (و البتــه
کیفیتِ مطلوب) هم حساب باز کردم زیــــــــاد :)






بعدآ
نوشت: چَن روز پیش این خونه ســـه ساله شد...تو این سه سال خیلی چیزا
فـــــرق کرد،



خیلی غیرعادی ها برام عـــــادی شد...خیلی غیر ممکن هــــا ممکن
شد...!



خیلی حرفــا، رفتـارا ، حس و حالا که اون قبل تر به نظــرم بی معنی و
گاها"مســــخره تلقی میشد ،



الان شــــده جزئی از وجــــــودم، شده یه سِری بدیهـــیاتِ دوس
داشتنی! :)



تولــــدِ سهـ ســــالگی وبلاگمـــ مبارکــــــــــ











شیــــوه ارائـــه ی مطلب . . .


عنــــوانِ درسی دو واحـــدی که از سالِ اولِ ورودم به دانشگاه به شدت
از آن واهـــــمه داشتم!



درسی که معمولا"باید درآن یک سِری خُزعبلات(!)که خودت هم سردرنمی
آوریشان حفظ کنی



و برای دانشــــجویانی که قــــرار است مات و مبهوت نگاهت کننـــد
ارائه دهی...!!!!!!



هنــــــوز ســـایه ی هولناکِ این درس، حـــوالی افکارم پرســـه می
زند امــــا ؛



قصــدم از اینجـا آمدن به هیچ وجه معرفیِ این غولِ بی شاخ و دُمِ دو
واحــدی نبود



امروز در یواشکی هایم، شـــیوه ی ارائه را از نگاهی دیگر رصـــد
کردم...



...


"زندگـــی" بزرگترین ارائه ی هــــر انسان در طول عمرش
است!!!



سخت ترین و طولانی ترین درسِ آدم هـــــا!!!


خـــــــدای من! زندگی از این زاویه چقـــدر هولناک به نظر می رسد...!


من روی صحنــــه در حال ارائه ی زندگی...


گاهی غرق در خودم...


بیان انواع حرف هـــــا...


بروز رفتارهــــا...


و خـــــــــدا از ابتدای زندگی ، با دقتِ تمام، ناظـــر بر ارائه
ام!!!



...


همین لحـــظه تمام افکارم را خط خطی می کنم!!!!!!


شاید ترسیدم!


نه............به گمانم شرمم شد...


یا رَحمان....


یا رَحیـــــم....


یا سَـــتار العُیوب.....


ثَبِت قَلبی عَلی دینِک








تلنگر : یادم نرود ســـاز صلـــوات همچـــنان بر لب
هایم کوک باشـــــد...






نسبتـــــا"
شخـــــــصی!!!









دِل نوشت:


خــــدایا، می دانم میدانی چقدر سخت است برایم بخشـــیدنشان!


این را هــــم می دانی که تا نبخشــمشان فکـــرم مــُـدام درگیر
است!



خوش به حالت که این اینقـــدر راحت می بخشی همــــــه را...!


(إِلاَّ مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلاً صالِحاً فَأُوْلئِکَ
يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ



حَسَناتٍ وَ کانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحيماً )


واقـــعا" دیگر خســــــته شده ام


دلـــــــم می تواند ببخشد


امــــا عقلم این وســـط مُزاحم است!!!


دلـــــم هرچه با عقـــــلم مبارزه می کند شکست می خورد!


خدا جان اصـــــلا" این عارفه نمی داند چه کار باید بکند...!


خودت یک جوری ( که آن ها هم بفهمند خطایــشان را ) قضــــیه
را حل کن!






عقل نوشت: سخت است بخشیدنشان...خیییییییییییلی سخت!!!!





پ.ن: قسمت نظرات این پست بسته شد چون نمی دونی قضـیه چیه!


+اگه دلت خواست واســه دلــم دعــا کن!




خـــــدایا












قــــــرار نیست که هـــمه ی دنیــــا شاعــــر بشوند یا
نویســنده!!!!!



ولـــی برای هـــر انســـانی


گاهـــی لازم اســـت


بایســـــتد یک گوشــــه ای


به آســـمان خیـــــره شود


و خیـــــلی خیـــــلی آرام


بی هیـــــــچ واســـــطه ای!


به او بگویــــــد که:


دوســـــــتش دارد...







خــــــدایا
دوستــــت دارم




ضمیرهای فاعلی عبارتند از:







[align=center]ضمایرفاعلی





من



I





تو.شما



You





او(مذکر)



He





او(مونث)



She





آن



It





ما



We





آن ها



They






[/align]

[b]این ضمیرهای فاعلی همرا
چهارشنبه 22 دی 1395 - 15:50

تشکر شده تشکر شده:
2 کاربر از kimya به خاطر این مطلب مفید تشکر کرده اند:haniyeh123456 - esteghlal4 -